Dag 21 – naar huis

We staan op en pakken onze koffers. Isaak wil intussen per sé in de draagrugzak zitten ook al was het nergens voor nodig. Ach ja, als het ventje daar gelukkig van wordt… 

  
We vertellen Isaak dat we de camper terug aan de mijnheer gaan geven en daarna met het vliegtuig naar huis zullen gaan. Even is het vollen bak paniek: Isaak denkt dat hij zijn kleine camper moet afgeven. Na het misverstand opgehelderd te hebben heeft hij er vrede mee dat we de camper terug moeten inleveren.

Samen met nog twee Duitsers die op hetzelfde moment hun camper moesten inleveren worden we naar de luchthaven gebracht. Zowel Adriaan als Isaak zijn heel braaf tijdens de rit naar de luchthaven. Op de luchthaven moeten we nog heel wat tijd doden, maar met het grote speeltapijt daar lukt het wel. Bij de check-in wordt ons deze keer verzekerd dat we een babybedje hebben.

Bij de security was er nog even een crisis toen Isaak zijn tutje en doekje op de band moest leggen ter controle. Hij krijste alles bijeen en liep al huilend de scanner door. Hartbrekend om te zien…. ‘I lost a friend I think’ zei de security-man. Na dit incident was het wachten tot we de vlieger op mochten. Omdat we kleine kindjes hebben mochten we als  de eersten op het vliegtuig…en wordt meteen duidelijk dat we middenin het vliegtuig zitten met mensen voor, achter en naast ons – en waar met geen mogelijkheid een babybedje geplaatst kan worden. We vragen meteen duidelijkheid aan een steward maar die lacht wat minzaam “Ach, bij de check-in zeggen ze zoveel”. We kunnen enkel een babybedje plaatsen indien we wisselen van plaats met de mensen die nu aan de exit zitten – hij zou het navragen voor ons, zei hij. Maar we hebben hem nooit meer teruggezien… en zelf vragen aan mensen om te wisselen van plaats (en hen naar een kleinere plaats sturen) zag ik zelf helemaal niet zitten. Ik heb drie kwartier zitten mokken en zagen tegen Dieter dat Brussels Airlines niet kindvriendelijk is en dat ik zo mijn best gedaan had om een babybedje te regelen voor Adriaan en dat het niet fair was en dat ze niet vriendelijk waren en en en. Uiteindelijk heb ik me er bij neergelegd en stopte ik met mokken. Maar we hebben dus de hele vlucht doorgebracht in een overvol vliegtuig, met buren voor, achter en naast ons en Adriaan op onze schoot.
Gelukkig zijn ze beiden zeer braaf geweest: Isaak heeft geen kik gegeven, en Adriaan heeft enkel in het begin een half uur hard gehuild van vermoeidheid maar sliep daarna de ganse tijd totdat we geland waren.

  
  
Isaak maakte danig misbruik van het feit dat hij alles mocht doen van ons opdat hij maar stil zou zijn en heeft het ene filmpje na het andere gezien en weigerde te slapen. Uiteindelijk viel hij voor zijn schermpje in slaap, maar hij heeft hoop en al slechts anderhalf uur à twee uur geslapen op de ganse vlucht… 

  
In de luchthaven lieten we Isaak de koffers bijeen zoeken en werden we opgehaald door zijn opa en naar huis gebracht.

  
Thuis merkten we wel dat Isaak veel te weinig geslapen had op het vliegtuig: na met z’n allen een lange middagdut gedaan te hebben werd Isaak huilend wakker en was hij niet getroost te krijgen. Hopelijk betert het snel en vinden we snel ons oude ritme terug.

 

Advertenties

Een gedachte over “Dag 21 – naar huis

  1. oooh ik zou ook zitten vloeken hebben en mezelf mijn kas opgegeten! Gelukkig heeft hij flink geslapen en hij ziet er super schattig uit op de foto’s.

    ‘k zou toch een klacht indienen bij Brussels Airlines. Achteraf kunnen ze niets meer doen, maar indien je het aangevraagd had, is het onterecht! Heb je dat ergens schriftelijk bij reservering?
    Heb je B Family ergens geboekt/vermeld (ofwel is dat automatisch): https://www.brusselsairlines.com/nl-nl/misc/family.aspx. Ze gaan er dus wel prat op om familievriendelijk te zijn, dus ik zou het echt melden. Wij hebben ooit eens (met SAS, niet Brussels) een gratis vlucht gehad omdat mijn man met ander type vliegtuig vloog wegens pech en hij daardoor niet geboekte type stoel had! En bij andere klacht groot pak airmiles gekregen. ’t is toch dat…..

    en hebben de kindjes nu geen last van jetlag? Da’s voor mij een grote rem om nog transatlantisch te reizen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s